İşkence bitti

Evet bitti nihayet. Geçen hafta başında alt katımızdaki kiralık yazısı kalktı önce, dün de taşındılar, sanki bu bir mucize. Genç bir çiftmiş ve galiba çocukları da varmış duyduğumuza göre, nasıl mutluyum anlatamam. Nihayet gönlüme göre bir kiracı geldi sanıyorum (şimdilik tabii ki). Dün eşyaları getirdiler, gece kalmadılar galiba ama olsun, bu bile yeter, ev şimdiden daha sıcak gelmeye başladı bana (plasebo etkisi olsa gerek). Herhalde bu sabah erkenden gelip yerleştirmeye ve evlerinde kalmaya başlarlar. Biz de böylece biraz daha ısınırız.

Yalnız bir kek falan yapıp hoşgeldiniz demeli ve bizim yavrulardan bahsedip peşin peşin özür dilemeli kendilerinden. Ya da daha iyisi yavrularla gidip hoşgeldiniz demeli ki kendi gözleriyle görsünler.

Oley be, mutluluk bu olsa gerek :)

Kış günü olacak şey mi?

Alt katımızdakiler yine taşındılar. Apartmana geldiğimizden beri bu 4. kiracı değişimiydi, ne sirkülasyon var evde anlamadım kardeşim. İlk aklıma gelen bizim kaçırıyor olduğumuz oldu ama çocuklardan önce aşırı bir gürültümüz yoktu, bizden kaynaklı olamaz.

Alt katımızda bir anne ve kızı oturuyordu. Babaları şehir dışında bir yerde çalışıyordu, 3 yıl boyunca sadece taşındıklarında ve bir bayramda görmüştük. Bir kızları daha vardı yine şehir dışında okuyan, bir de Konya'da evli kızları vardı. 2 kişi 140 metrekare evi neden tuttular hiç anlamadım zaten. Salonu hiç kullanmazlardı, sanırım kaloriferlerini de kapatıyorlardı. Her kış ne kadar yaksak da salonu ısıtamazdık ama idare ediyorduk bir şekilde.

3 gün önce gitmişler. Sanıyorum kızlarının okulu bitmiş. Ama kış ortasında da yapılmaz ki bu bana. Yeni kiracı bulunup taşınana kadar ohoooooo. Alt kata kalıcı, çocuklu,bizim gibi kombi yakan bir aile gelse de keşke biraz rahat etsek.