Road trip-2

Yaklaşık 5-6 saat sonra bebeklerimle ikinci araba yolculuğumuza çıkacağız. İlkinde Ankara'ya gitmiştik, mesafe nispeten kısaydı, öyle ki yemek yemeleri bile gerekmemişti kuşlarımın. Şimdiyse yaklaşık 6-7 saatlik yola çıkıyoruz. Bakalım asıl sınavımız nasıl geçecek.

Anneanne-dedemizin yazlığına gidiyoruz maaile. Geçen sene doktorumuz araba yolculuğuyla bebeklerimizi riske atmamızı istememişti. Uçak yolculuğu yapsak bile havaalanından sonra yine 2-2.5 saat araba yolculuğu yapmak gerekiyordu. Durum böyle olunca biz de bu yıl boşverelim, seneye bebeklerimizle birlikte gideriz demiştik. İşte o hayalimiz gerçek oldu, bu yıl bebeklerimizle birlikte tatile çıkıyoruz. Kuşlarımı ilk defa denize sokacağız. Ne yapacaklar çok merak ediyorum. Simitleri, güneş kremleri, Huggies'in little swimmers bezleri, herşeyimiz hazır. Bakalım biz hazır mıyız.

Zaten iyice az yazmaya başlayan ben bu dönemde pek internet başında olamayacağım. Arada ateş almaya gelmiş gibi kaçabilirim belki ama amacım fırsat bulduğum anlarda biraz da ders çalışmak. O yüzden affedin beni. Dönüşte nasıl olsa yazacak bol bol şey olacak, arayı kapatırım ben merak etmeyin.

Tekrar görüşene kadar...

Kısa yolculuğumuz

Bebeklerimle ilk yolculuğumuz sorunsuz geçti. 1.5 saat kadar uyuyup sonrasını uyanık geçirdiler. Feci yağmurlu bir yolculuk oldu bizim için. Ama Ankara girişinde dinmeyen yağmur + akşam trafiği birleşince eve ulaşmamız ekstra 1 saate yakın sürdü. Bebeklerim artık iyice sıkılıp durmamaya başlamışken nihayet eve varabildik.

Ertesi gün fakülteye gidip arkadaşlarımla tanıştırdım bebeklerimi. Geleceğimizi öğrenen öğrenciler de gelince odada sürekli bir kalabalık oldu. Hergün en fazla 4 kişi görmeye alışık olan yavrularım tanımadık bir sürü kişiyle karşlaştılar, yine de gıkları çıkmadı. Bir ara iyice uykuları geldi, eve gidelim derken baktık uyuyorlar, birleştirdik sandalyeleri, birisi orada diğeri de ana kucağında gayet güzel uyudular.

Akşam uykumuz biraz saptı ama o kadar olacak tabii.

Cumartesi Eczacılık Bayramı kutlaması vardı, bebeklerimizi evde bırakıp törene gittik sonrasında da kendimizi Ankara sokaklarına attık. Bebek mağazalarını dolaştık, yolda gördüğümüz bebekli ailelere bakıp kendi bebeklerimizi özledik, bu ara araba almayı planladığımız için başkalarının arabalarını gözden geçirdik, yorgun argın eve gelip bebeklerimizi sevip sızıp kaldık.

Pazar günü öğleden sonra dönüş yolculuğuna koyulduk. Bebeklerim bu sefer 3 saate yakın uyudular, eve girmemize az kala uyandılar. Trafik sorunu da olmayınca sıkılma fırsatları olmadı.

Böylece ilk yolculuğumuzu sorunsuz şekilde tamamladık. Yaz tatili için yapacağımız yolculuğun provası gibi oldu bizim için

Bu arada blogspot yine sapıtmış, yorumları ekletmiyor. Ben de outlook'a gelen yorum maillerinden copy-paste yapıp yorumları ekledim. İdare edelim artık ne yapalım, aç kapa yaptılar, blogspot da şaşırdı tabii :)

Road trip

Bugün bebeklerimle Ankara'ya doğru yola çıkıyoruz. Bakalım ilk araba yolculuğumuz nasıl geçecek :)

Işık huzmeleri

Dün yine klasik Ankara-Eskişehir yolculuğum sırasında, yolun sonlarına doğru uykuyu gözlerimden kovalamaya çalışır ama halen kısık gözlerle etrafa bakınırken dışarıdaki havanın değiştiğini farkettim. Ankara'dan binerken cehennem gibi sıcak olan hava Eskişehir'e yaklaşırken biraz daha serinlemiş, hafif de kararmıştı. Serinliği otobüsün püfür püfür havalandırmasıyla oh be derken farketmek tabii ki mümkün değil ama ağaçların sallanan dallarından, yapraklarından, etraftaki otların, çiçeklerin ahenkle dans edişinden anlamak mümkündü. Kararmış bulutların arasından gözükmeye çalışan mavi gökyüzü ve aralardan sızmaya çalışan ışık huzmeleri o kadar güzel görünüyordu ki camdan yansıma yapacağını bilmeme rağmen resmini çekmeden duramadım. Önceleri uzaktan gördüğüm bu manzara daha da yaklaştıkça öyle büyüdü ki sanki o kararmış bulutların arasında görünen parlak bulutlara ve aydınlık alana bakarken başka bir boyutun kapısı açılmış da her an oraya doğru çekilecekmişim gibi hissettim. Fazla bilimkurgu seyretmenin sonucu herhalde :)