Neyse, filmi seyrettik, 2.5 saatten biraz fazla sürdü galiba ama zamanın nasıl geçtiğini anlamadım. Arada kitabı tekrar mı okusam acaba diye düşünüyordum, çıkışta ise son kitabı okumaya mı başlasam derken buldum kendimi. Kocam Harry Potter serisinin fazla hayranı değil, kitapları hiç okumadı, filmlere de gitmese olur aslında, bir eksikliğini hissetmez. O yüzden bari bu film oldukça heyecanlıydı, belki okumak ister diye sorayım dedim. "Hayatım, bak neler neler oldu filmde, hiç merak edip son kitabı okumak istemiyor musun, yok mu öyle bir istek içinde? diye sordum. Bana ne kadar anlamsız bir soru sordun dercesine bakıp "hayır" dedi. "Ne heyecanlı olayları ayrıca, şu oldu ama şu yüzden olmuştur, hatta gelecek filmde de kesin şunlar olacaktır" diye bir güzel tahminlerini söyledi. Ne yalan söyleyeyim, doğru tahmin etti. Ben kendimi filmde kaybederken, heyecanla seyrederken, kitabı okuduğum için neler olacağını bilmeme rağmen her seferinde yerimde sıçrarken o daha eleştirel gözle seyrediyor demek ki.
Sonuncusunu dört gözle bekliyorum.
2 yorum:
Biz de gittik güzeldi ben de beğendim.
Oğlum sürenin uzunluğundan biraz sıkıldı ama 12 yaşındaki yeğenim başından sonuna kadar hayranlıkla izledi.
Sevgilerimle...
özlem, tek olmadığıma sevindim :)
Yorum Gönder