Bunu yazmam lazım

Hiç yazasım yok ama bunu yazmasam olmaz.

Bebeklerim büyüdükçe ve güçlendikçe yaptıkları şeyler de tehlikeli hale geliyor. İki kişi olunca birbirlerinden güç alıyorlar, ondan sonra coşuyorlar. Mesela bir ara sabah erkenden kalkıp beni uyutmuşlardı. Mutfağa girip lavabonun önüne iki sandalye çekmişler, musluğu açmışlar. Şırıl şırıl sesi duyunca ne oluyor diye kalkmıştım. Meğer delik de bir tabakla tıkanmış mı, sular taşmaya başlarken yetişmişim. Yere fazla akan olmamış ama üstler başlar sırılsıklam tabii. Allah korusun, sandalyeleri pencereye çekip açabilirlerdi de. Düşünmesi bile korkunç.

Dün sabah ben mutfaktayken dolaplarındaki tüm şampuan ve vücut losyonlarını çıkarmışlar, oyuncak bir bebeklerini soyup kreme boğmuşlar. Yarısından fazlasını boşaltmışlar şişenin, her yer krem.

Bu da önemli değil ama.

Bu sabah gördüklerim ise korkunç ötesiydi. Mutfaktaydık hep birlikte. Kızarmış ekmek istediler, ben de 2 dilim koyup kızartmaya başladım. Ekmekler olana kadar da banyoya gidip geleyim dedim. Yanlarından ayrıldığım süre maksimum 3 dakika. Banyodan çıktığımda kızım koridorda bana geliyordu," ben yanmadım anne" dedi. Anlam veremedim. Mutfağa girdiğimde gördüklerim: Oğlum yine bir sandalye çekip mutfak tezgahının dibine kadar girmiş. Ekmek kızartma makinesinden ise alevler çıkıyor. Filmlerdeki sahneler gibiydi resmen. Anlaşılan ekmekler kızarınca benimki bir kez daha çalıştırmış, hatta ayarı da maksimuma getirmiş. Ekmekler de iyice yandıktan sonra alev almışlar. Fişi çekip bir maşayla dilimleri alıp lavabonun içine fırlattım. Oğlan korkmamış işin ilginci :)

Daha kötüsü de olabilirdi. Bazen ekmekleri dışarıya fırlatıyor. Öyle olabilirdi, ben biraz daha oyalanabilirdim banyoda, Allah korumuş resmen. Etrafta çocuk olunca, hele de iki adet aynı yaşta çocuk olunca dikkatli olma  gerekliliğinin haddi hesabı yok :(

Yazasım yok

Vaktim var ama yazasım yok.

:(

Pazartesi şarkısı - 53

Bugüne başka şarkı olamazdı. Beğenmeyen kusura bakmasın artık

Uyanış - bir yaşgünü kutlaması

En unutulmaz yaşgünüm bu oldu, oluyor. Diyecek söz yok, halk tv seyretmek yeterli.

Pazartesi şarkısı - 52 Dalya?

Eğer düzenli girip arada atlama yapmasaydım dalya diyebilirdim belki ama rezil bir haldeyim, kutlama yapmayayım dedim ama yine de ufacık bir kutlamayı hak ediyorum sanki, özellikle bu haftasonu yaşgünümün de olduğunu düşünürsek :)

O zaman bu haftaki şarkımız hem pazartesi şarkılarıma hem de bana gelsin. Benimle aynı gün doğmuş olan Marilyn Monroe söylüyor Happy Birthday (Mr. President)

:)

Utana sıkıla Pazartesi şarkısı - 51

Cuma oldu ama ben hala pazartesi gününde kaldım gördüğünüz gibi. Yoğunlukların son safhasındayım artık. Dersler bitti, finallere başladık. Bu da bitince artık hep buralardayım. Hatta o kadar ferahlayacağım ki trende gelip giderken roman bile okuyabileceğim belki de yakınlarda :)  Az kaldı dönüyorum.

Eskilerden sevdiğim bir şarkı geliyor yine

Out of touch, Hall and Oates söylüyor ve ben yıllardır severek dinlememe rağmen klibi ilk defa görüyorum. Vakit olduğunda oturup eskilerden ne varsa izlemeli, pek eğlenceli oluyor

Pazartesi şarkısı 50 - anneler günü

Geçenlerde kocam dedi ki, "blogunu okuyorum ama pazartesi yazılarını beğenmiyorum, dj misin sen?". Sanıyorum hiç onun için birşeyler eklemediğim için beğenmiyor. O zaman bugünün pazartesi şarkısı kocam için gelsin.

Eminem - Lose yourself. Bu vesileyle Oscar alan bir şarkı da dinlemiş oluyoruz.

Bu arada anneler günümüz kutlu olsun. Dün minik yavrularım bana sarılıp öptüler, "kutlayın annenizi" dendiğinde de "iyikin doğdun" dediler bana (hayır yanlış yazmadım :)   ). Yavrularımın tek bildiği kutlama bu şimdilik. Ama mum üflemeyince bir farklılık olduğunu anladılar sanırım.

Tüm annelerin ve anne adaylarının anneler gününü kutlarım :)